Op de vlucht
‘Ah,’ zei ik tegen onze nieuwe gasten. ‘Jullie zijn benieuwd om het Groninger land eens te komen verkennen?’ Maar de reden van hun komst lag toch ietsje anders…
Over de panden die Erfgoed Logies bijzonder maakt, de eigenaren die ze met zorg bewaren en de gasten die er iets meenamen wat je niet kunt boeken.
Toen deze gasten arriveerden floot de wind om het huis en kwam de regen met bakken uit de asgrauwe hemel. Wat we altijd doen bij dat soort sombere omstandigheden…
Het leek ons toen een goed idee om alvast een weekend samen te plannen om herinneringen op te halen. Maar eigenlijk is het vooral pijnlijk om het over hem te hebben...
Haar moeder was in deze regio opgegroeid en om die te gedenken kwam ze eens per jaar een weekje in ons huisje logeren. Maar die dag stond ze opeens onaangekondigd voor de deur.
Ze woonden in een appartement in de stad en ze zouden niet anders willen. En toch was er iets dat er chronisch miste als de eerste...
We hoorden het meisje roepen dat ze het ‘dak van een molletjeshuisje’ had gevonden. Samen zaten zij en haar opa daarna minutenlang op hun hurken bij de molshoop te vertellen. Toen ze weer terug op het terras kwamen…
Toen ze boven kwamen - een beetje buiten adem bij gebrek aan lift - vielen ze stil. Mevrouw zette hun tas op het bed en keek om zich heen. Dit was zonder twijfel…
Het viel ons pas op toen ze deze gasten al lang en breed onderweg naar huis waren. De schoorsteen vertoonde een barst van wel een halve centimeter dik. Het zag eruit alsof die bij het plafond was ontsproten en zich langzaam een prachtig kronkelende weg naar beneden had geknokt.
‘Zeker niet,’ antwoordde hij. ‘De waarheid is dat ik niet kan zwemmen. Althans niet echt. Nooit goed geleerd. Dat zat er niet in toen…
‘Eigenlijk is het een buitengewoon leven wat ik leid,’ zei ze. ‘Dat ik om de haverklap weg moet vluchten van mijn leven van alledag omdat het me anders aanvliegt. We zullen het er maar op houden…’
Die avond vroegen we onze gast of hij succes had gehad onderweg. Lachend keek hij ons aan. Dat zou wel heel erg…
Bij het uitchecken vroegen we het obligate ‘was alles naar wens?’ Hij vroeg zich hardop af of dat de juiste vraag was in zijn geval. Hij had wel een besluit genomen tijdens zijn verblijf, zei hij. ‘Na meer dan vijfentwintig jaar huwelijk ...
Van de weeromstuit waren ze drie jaar lang amper hun dorp uit geweest. Zijn vrouw was daarna op het idee gekomen. Gek genoeg hadden ze…
Schrijf je in voor de nieuwsbrief en ontvang de mooiste verhalen, accommodaties en meer, per mail.