Verhalen die leven

Over de panden die Erfgoed Logies bijzonder maakt, de eigenaren die ze met zorg bewaren en de gasten die er iets meenamen wat je niet kunt boeken.

Zo’n typische westerling

Hij was zo’n typische westerling die het buitenleven zodanig had geromantiseerd dat er uiteindelijk geen andere optie meer was dan de stad te verruilen voor het platteland.

Gelaagdheid

‘De ochtend nadat we voor het eerst samen geslapen hadden, liep hij met een kop koffie in zijn handen door mijn keuken te ijsberen. Toen ik hem aankeek…’

Het was een lieve jongen die net in de puberteit zat

Mevrouw kwam alleen met haar zoon – ‘een lieve jongen die net in de puberteit zit’. Ze had ons van tevoren per mail op de hoogte gesteld van zijn ‘geestelijke beperking’. Daar hoefden we...

‘Maar het is toch zeker maar een hond?’

Op de website stond dat ‘huisdieren na overleg welkom’ waren. Dus startten we het overleg voordat we aanbetaalden. Mevrouw veranderde meteen van toon. Want ja...

‘Hartstikke pensioengerechtigd’

Ze waren niet meer de jongsten. Maar die zaak hadden ze nu eenmaal en om die door te kunnen geven aan een volgende generatie...

Op de vlucht

‘Ah,’ zei ik tegen onze nieuwe gasten. ‘Jullie zijn benieuwd om het Groninger land eens te komen verkennen?’ Maar de reden van hun komst lag toch ietsje anders…

Het roer om

We hadden besloten om het roer om te gooien - het klassieke verhaal voor veel Randstedelingen.

Verzamelwoede

We waren altijd al verzamelaars. Zo spaarden we ooit een collectie Mariabeelden bij elkaar en gingen we daarna, om in de sfeer te blijven...

Herfststormen

Toen deze gasten arriveerden floot de wind om het huis en kwam de regen met bakken uit de asgrauwe hemel. Wat we altijd doen bij dat soort sombere omstandigheden…

Niets is wat het lijkt

Het leek ons toen een goed idee om alvast een weekend samen te plannen om herinneringen op te halen. Maar eigenlijk is het vooral pijnlijk om het over hem te hebben...

Zoektocht naar wat nooit gevonden kon worden

Haar moeder was in deze regio opgegroeid en om die te gedenken kwam ze eens per jaar een weekje in ons huisje logeren. Maar die dag stond ze opeens onaangekondigd voor de deur.

Bij het vuur

Ze woonden in een appartement in de stad en ze zouden niet anders willen. En toch was er iets dat er chronisch miste als de eerste...

Met opa op pad

We hoorden het meisje roepen dat ze het ‘dak van een molletjeshuisje’ had gevonden. Samen zaten zij en haar opa daarna minutenlang op hun hurken bij de molshoop te vertellen. Toen ze weer terug op het terras kwamen…

Onalledaags en bijzonder

Toen ze boven kwamen - een beetje buiten adem bij gebrek aan lift - vielen ze stil. Mevrouw zette hun tas op het bed en keek om zich heen. Dit was zonder twijfel…

Pyromaan

Het viel ons pas op toen ze deze gasten al lang en breed onderweg naar huis waren. De schoorsteen vertoonde een barst van wel een halve centimeter dik. Het zag eruit alsof die bij het plafond was ontsproten en zich langzaam een prachtig kronkelende weg naar beneden had geknokt.